Większy plon buraka cukrowego – czy EPIN działa?

Czy biostymulacja może przełożyć się na większy plon buraka cukrowego? W doświadczeniu jednoczynnikowym przeprowadzonym w 2024 roku w SDOO Radostowo jeden z trzech testowanych wariantów EPIN wyraźnie wyróżnił się zarówno plonem korzeni, jak i wcześniejszym rozwojem roślin. Różnice były widoczne już podczas wegetacji, a ostatecznie znalazły odzwierciedlenie także w wyniku zbioru. Doświadczenie prowadzono na buraku cukrowym odmiany BTS 7945N. Porównano kontrolę bez EPIN z trzema wariantami różniącymi się stężeniem tego dodatku biostymulującego: 0,01%, 0,1% i 0,5%.

Jak wyglądało doświadczenie z EPIN?

Każdy z wariantów zabiegowych obejmował trzy aplikacje dolistne wykonane 3, 17 i 28 czerwca. Pierwszy zabieg przeprowadzono w fazie 4–6 liści, drugi przy około 50% zakrycia międzyrzędzi, a trzeci po ich pełnym zakryciu. W trakcie doświadczenia nie stosowano dodatkowego dolistnego nawożenia borem, cynkiem ani miedzią, natomiast nawożenie doglebowe oraz ochrona roślin były prowadzone zgodnie ze standardową technologią uprawy buraka cukrowego. Takie założenie pozwalało porównać reakcję roślin na trzy poziomy stężenia EPIN przy zachowaniu pozostałych elementów technologii uprawy.

Sezon 2024 w Radostowie charakteryzował się okresowym występowaniem trudnych warunków pogodowych. Od ostatniego tygodnia maja odnotowywano suszę glebową, a w lipcu pojawiały się bardzo wysokie temperatury. Nie był to jednak równomiernie suchy sezon – w sierpniu suma opadów wyniosła 120,1 mm, natomiast we wrześniu jedynie 5,4 mm.

Który wariant uzyskał najwyższy plon?

Najwyższy średni plon korzeni uzyskano w wariancie EPIN 0,5% – 948,77 dt/ha. Dla porównania kontrola osiągnęła 908,02 dt/ha. Wariant 0,1% uzyskał 920,37 dt/ha, a przy najniższym stężeniu 0,01% zanotowano 912,96 dt/ha.

Wyniki pokazują, że najniższe stężenie dało rezultat zbliżony do kontroli, natomiast największą różnicę odnotowano przy 0,5%. W tym wariancie średni plon korzeni był o 4,49% wyższy niż w kontroli.

Najwyższy plon nie był jedyną różnicą

Różnice między wariantami były widoczne jeszcze przed zbiorem. Podczas czerwcowych i lipcowych lustracji większy rozwój rozet obserwowano szczególnie przy stężeniach 0,1% i 0,5%. W kontroli oraz wariancie 0,01% notowano średnio 23 liście na roślinę, przy 0,1% było ich średnio 34, natomiast przy 0,5% – 40. W wariancie 0,5% obserwowano również większą powierzchnię liści. Wariant, który zakończył sezon najwyższym plonem korzeni, już wcześniej wyróżniał się większą liczbą liści i większą powierzchnią blaszki liściowej.

Czym jest EPIN?

EPIN, czyli epibrasinolid, należy do grupy brasinosteroidów – związków naturalnie występujących w roślinach i uczestniczących w regulacji wielu procesów fizjologicznych. Przeglądy naukowe opisują ich udział w regulacji wzrostu, fotosyntezy i mechanizmów antyoksydacyjnych, które uczestniczą w odpowiedzi roślin na stres środowiskowy. EPIN nie jest składnikiem pokarmowym i nie zastępuje nawożenia. Jego funkcja polega na wspieraniu procesów związanych ze wzrostem, rozwojem oraz reakcją roślin na warunki środowiskowe. Badanie polowe na mieszańcach kukurydzy w warunkach niedoboru wody oraz doświadczenie na młodych roślinach winorośli wskazują, że egzogenny 24-epibrasinolid może wpływać na wybrane parametry fizjologiczne podczas suszy. Potwierdzają to również wyniki doświadczenia przeprowadzonego przez VitaFer w buraku cukrowym.

Jak interpretować doświadczenie jednoczynnikowe?

Doświadczenie pokazuje, że zastosowanie EPIN może być interesującym elementem technologii buraka cukrowego, szczególnie w okresach intensywnego wzrostu i zmiennych warunków środowiskowych. Wariant 0,5% wyróżniał się zarówno w trakcie sezonu, jak i przy zbiorze, jednak wyniki należy przedstawiać jako wartości uzyskane w tym doświadczeniu, bez określania ich jako statystycznie istotnych i bez przenoszenia ich automatycznie na inne warunki uprawy.