Koniec sezonu nie oznacza końca pracy nad zdrowotnością sadu. Opadłe liście w sadzie, pozostałości owoców i inne resztki roślinne pozostają na powierzchni gleby przez całą zimę. Mogą jednocześnie stanowić miejsce przetrwania patogenów i innych organizmów, które wraz z nadejściem wiosny ponownie pojawią się w uprawie.
Dlatego jesień to dobry moment, aby pomyśleć nie tylko o zakończeniu sezonu, ale również o ograniczeniu potencjalnych źródeł problemów na kolejny rok.
Dlaczego opadłe liście w sadzie mają znaczenie?
Po zakończeniu wegetacji pod drzewami pozostaje duża ilość materii organicznej. Liście, owoce i pozostałe fragmenty roślin stopniowo się rozkładają, jednak proces ten wymaga czasu i odpowiednich warunków.
Jeśli resztki pozostają w sadzie przez zimę, mogą tworzyć środowisko sprzyjające przetrwaniu części patogenów. Wiosną, gdy wzrasta temperatura i pojawia się wilgoć, materiał zalegający pod drzewami może stać się jednym ze źródeł pierwszych infekcji.
Dotyczy to szczególnie sadów, w których w sezonie występowała silna presja chorób takich jak parch czy monilioza.
Dlatego jesienne działania warto potraktować jako element przygotowania plantacji do kolejnego sezonu, a nie tylko jako porządkowanie sadu po zbiorach.
Resztki roślinne a presja chorób w kolejnym sezonie
Przebieg infekcji wiosną zależy od wielu czynników – przede wszystkim pogody, podatności roślin i obecności materiału infekcyjnego.
Im więcej źródeł potencjalnej infekcji pozostaje w sadzie, tym większe znaczenie może mieć ich ograniczenie jeszcze przed rozpoczęciem kolejnej wegetacji.
Jednym z kierunków jest więc przyspieszenie rozkładu resztek roślinnych.
Szybsza mineralizacja i biologiczny rozkład materii organicznej pozwalają skrócić okres zalegania liści i innych pozostałości na powierzchni gleby. Jednocześnie wspierają naturalny obieg materii w sadzie.
Dlaczego warto wspierać rozkład liści jeszcze jesienią?
Jesień daje możliwość rozpoczęcia procesu wtedy, gdy resztki roślinne są jeszcze świeże i znajdują się na powierzchni gleby.
Wspieranie ich rozkładu ma dwa istotne cele.
Pierwszym jest ograniczenie ilości materiału, który może przetrwać do wiosny i stanowić potencjalne źródło problemów fitosanitarnych.
Drugim jest wykorzystanie znajdującej się w resztkach materii organicznej jako elementu budowania żyzności gleby.
W procesie rozkładu materia roślinna zostaje stopniowo przekształcona, a składniki wracają do obiegu glebowego. Jednocześnie zachodzą procesy związane z humifikacją, ważne dla utrzymania dobrej kondycji i struktury gleby.
Mikroorganizmy w rozkładzie resztek roślinnych
Rozkład materii organicznej w glebie jest w dużej mierze procesem biologicznym. Uczestniczą w nim liczne grupy mikroorganizmów odpowiedzialnych za rozkład związków obecnych w tkankach roślinnych.
Właśnie dlatego jednym ze sposobów wspierania tego procesu jest wykorzystanie preparatów mikrobiologicznych zawierających wybrane bakterie i grzyby.
Szczególne znaczenie mogą mieć mikroorganizmy z rodzajów Bacillus oraz Trichoderma, które uczestniczą w przemianach materii organicznej i aktywności biologicznej gleby.
Ich zastosowanie jesienią może wspierać rozkład liści oraz innych resztek pozostających po zakończeniu sezonu.
Jesień to dobry moment na przygotowanie sadu do wiosny
Działania wykonywane po zbiorach często mają wpływ na to, z jakim poziomem presji plantacja rozpocznie kolejny sezon.
Dlatego warto zwrócić uwagę przede wszystkim na:
- ilość opadłych liści i pozostałości owoców,
- presję chorób obserwowaną w mijającym sezonie,
- tempo naturalnego rozkładu resztek,
- wilgotność gleby i warunki pogodowe,
- kondycję biologiczną gleby.
Nie chodzi więc wyłącznie o „posprzątanie” sadu. Celem jest ograniczenie ilości materiału pozostającego do wiosny i jednoczesne wsparcie procesów biologicznych zachodzących w glebie.
VitaFer TrichoBIO – mikrobiologiczne wsparcie rozkładu resztek
Jednym z rozwiązań przeznaczonych do jesiennego zastosowania w sadach i jagodnikach jest VitaFer TrichoBIO.
Preparat łączy bakterie Bacillus spp. oraz grzyby Trichoderma spp., które wspierają rozkład opadłych liści i pozostałych resztek roślinnych znajdujących się na glebie.
Dzięki temu TrichoBIO może być elementem jesiennej strategii ograniczania materiału roślinnego, który pozostaje w sadzie do kolejnego sezonu.
Preparat wspiera również procesy humifikacji oraz gromadzenie substancji pokarmowych w glebie, dzięki czemu jego zastosowanie wpisuje się nie tylko w higienę sadu, ale również w działania ukierunkowane na budowanie żyzności gleby.
Kiedy stosować VitaFer TrichoBIO?
W sadach i jagodnikach zabieg należy zaplanować w początkowej fazie opadania liści.
Oprysk wykonuje się zarówno na koronę drzew i krzewów, jak również na resztki roślinne znajdujące się już na powierzchni gleby.
Zalecana dawka: 0,25–0,5 kg/ha.
Wczesne rozpoczęcie rozkładu resztek pozwala wykorzystać okres jesienny do przygotowania plantacji na kolejny sezon.
Zdrowszy start wiosną zaczyna się jeszcze jesienią. Ograniczenie zalegających resztek roślinnych i wsparcie ich biologicznego rozkładu to jeden ze sposobów, aby wejść w nowy sezon z lepiej przygotowanym sadem.
